Jaloliddin

Qorong‘u tunlar ham yo‘limni to‘smaydi, Ichimdagi olov hech qachon so‘nmaydi. Har yiqilsam yana turaman dadil, Chunki orzularim — mening haqiqiy yo‘limdir.  Shamollar keladi, sinovlar ko‘p, Ba’zan yurak charchar, ko‘zlarda yosh to‘p. Lekin bilaman — bu faqat bosqich, Oldinda porlaydi mening quyoshim.  Qadamlarim sekin, lekin to‘xtamayman, Har kuni o‘zimni yanada oshiraman. Dunyo keng, imkonlar cheksiz, Men ham shu olamda yo‘q emasman, beqiyos iz.  Bir kun keladi — mehnatlarim unar, Bugungi sabr ertaga gul bo‘lar. Shunda qarab ortga, tabassum qilaman, “Men uddaladim”, deb faxr bilan aytaman.