Kalabalık gençler

KARANLIKTA KALAN GENÇLER

Nakarat
Yoksulluk vurmuş şehri, umutlar olmuş yaralı,
Gençler karanlıkta kalmış, yarınları hep sisli.
Bir yanda sefada yüzenler, servetin ışığında,
Bir yanda hayal kuramayan gençler bu hayatın kıyısında.

Verse 1
Yoksulluktan yorulmuş sokaklar, dert dolu her köşe,
Kimi iş arar sabaha kadar, kimi düşmüş ateşe.
Kızlar umut yerine gözyaşını saklar içinde,
Erkek çocuklar büyür ama hayalleri kalır geride.

Ev kurmak hayal olmuş, düğünler masal gibi,
Cebinde sevda var ama hayat çok zalim gibi.
Karanlık çökmüş üstüne gençliğin sessizce,
Kim duyacak seslerini bu kalabalık şehirde?

Nakarat
Yoksulluk vurmuş şehri, umutlar olmuş yaralı,
Gençler karanlıkta kalmış, yarınları hep sisli.
Bir yanda sefada yüzenler, servetin ışığında,
Bir yanda hayal kuramayan gençler bu hayatın kıyısında.

Verse 2
Kimileri altın masada gelecek planı yapıyor,
Kimileri ekmek derdinde gece gündüz yaşıyor.
Bir tarafta lüks hayatlar, ışıklı caddeler,
Bir tarafta sessiz kalan yorgun ve kırgın gençler.

Soruyorlar neden mutsuz bu yeni nesil diye,
Bakın biraz sokaklara, cevap saklı her yerde.
Umut ister insan önce, sonra emek, sonra yol,
Karanlığı dağıtacak adalet ve vicdan bol.

Final
Bu dünya döner durur, değişir belki yarınlar,
Yeter ki unutulmasın sessiz kalan insanlar.
Gençlerin gözlerinde yeniden ışık yansısın,
Yoksulluğun değil, umudun şarkıları söylensin.