Karanlık Sokaklar

“Karanlık Sokaklar”

Nakarat:
Karanlık sokaklarda kaybolmuş umutlar,
Bir avuç para için satılmış hayatlar.
Vicdan sustuğunda büyür bütün günahlar,
Aynada yüzler var ama yok artık insanlar.

Verse 1
Gece çöker şehrin üstüne sessizce,
Ne hayaller gömüldü kirli bir nefeste.
Birileri zehir satar üç kuruş uğruna,
Gençlik düşer karanlığın en derin kuyusuna.

Banknotlar değişiyor eller arasında,
Vicdan eriyip gidiyor çıkarın yanında.
Bugün kazandığını sanırsın belki ama,
Yarın hesap sorar zaman kendi dilince sana.

Bir anne bekler evde, gözü kapıda,
Bir evlat kaybolmuştur yanlış adımlarda.
Kimisi servet yapar başkasının acısıyla,
Kimisi ölür gider yalnızlık sancısıyla.

Nakarat
Karanlık sokaklarda kaybolmuş umutlar,
Bir avuç para için satılmış hayatlar.
Vicdan sustuğunda büyür bütün günahlar,
Aynada yüzler var ama yok artık insanlar.

Verse 2
Neon ışıkları altında sahte gülüşler,
Yorgun yüzlerde saklı binlerce düşler.
Kimi bedenini satar çaresizlik içinde,
Kimi başkasını yakar kendi hırsı yüzünden.

Paranın hükmü kısa, gölgesi uzundur,
Haksız kazancın sonu çoğu zaman hüzündür.
Sokaklar anlatıyor duyana hikâyeyi,
Kayıp bir neslin sessiz çığlığını, gerçeği.

Bir gün gelir perde iner bütün rollere,
Makam da kalmaz elde, servet de bir yere.
Geriye ne bıraktın, asıl soru budur,
Vicdanın susuyorsa en büyük yük odur.

Final
Yükselir gerçekler beton duvarlardan,
Saklanamaz karanlık en yüksek katlardan.
Çünkü insanı insan yapan para değildir,
Merhameti kaybeden aslında zengin değildir.

Nakarat (Çıkış)
Karanlık sokaklarda kaybolmuş umutlar,
Bir avuç para için satılmış hayatlar.
Vicdan sustuğunda büyür bütün günahlar,
Aynada yüzler var ama yok artık insanlar.