ห้องที่ดวงดาวลอยต่ำ

Verse 1
ม่านสีเทาปลิวตามลมหายใจ
แสงไฟอ่อน ๆ ไหลผ่านผนังห้อง
เสียงเมืองอยู่ไกลเหมือนภาพเลือนลาง
เหลือแค่หัวใจที่ยังส่งเสียงร้อง
แก้วน้ำบนโต๊ะสะท้อนคืนเงียบ
มีเงาดาวไหวอยู่ตรงขอบแก้ว
ฉันนั่งนิ่ง ๆ ปล่อยเวลาเดินผ่าน
เหมือนความคิดค่อย ๆ หล่นลงพื้นเบา
Pre-Chorus
มีคำบางคำลอยอยู่ในอากาศ
แต่ฉันไม่รู้จะคว้าไว้ยังไง
เหมือนฝันที่ชัดแค่ตอนหลับตา
แล้วเลือนหายเมื่อเช้าเข้ามาใกล้
Chorus
ในห้องที่ดวงดาวลอยต่ำ
ฉันปล่อยใจให้ลอยตามแสงสลัว
ปล่อยความเหงาเดินข้าง ๆ ช้า ๆ
ไม่ต้องถาม ไม่ต้องกลัว
ถ้าพรุ่งนี้ยังเงียบเหมือนคืนนี้
ก็ไม่เป็นไร ฉันยังอยู่ตรงนี้
เดินไปบนทางที่ไม่มีชื่อ
แค่รู้สึกยังหายใจก็พอแล้ว
Verse 2
เสียงพัดลมหมุนเหมือนทำนองเก่า
ที่ไม่มีใครเคยร้องตามได้
ภาพหนังในหัวฉายซ้ำช้า ๆ
เป็นเรื่องที่ยังไม่มีบทสรุปไหน
กาแฟเย็นทิ้งคราบไว้ริมแก้ว
เหมือนความทรงจำที่ยังไม่จาง
ฉันยิ้มให้ความว่างเปล่าเบา ๆ
แล้วปล่อยให้มันนั่งอยู่ข้างข้าง
Bridge
ถ้าความฝันเป็นเพียงเงาบนผนัง
ฉันก็ยังจะจ้องมันทั้งคืน
แม้พรุ่งนี้จะเลือนหายไปหมด
อย่างน้อยคืนนี้… มันยังสดชื่น
Final Chorus (soft)
ในห้องที่ดวงดาวลอยต่ำ
ฉันเรียนรู้จะอยู่กับความเงียบ
ปล่อยหัวใจเต้นช้า ๆ เบา ๆ
เหมือนฝนที่ตกโดยไม่ส่งเสียงเรียก
ถ้าฟ้ายังไม่สว่างในวันพรุ่งนี้
ก็ไม่เป็นไร ฉันยังยืนตรงนี้
บนพื้นไม้เย็นและแสงริบหรี่
กับความเหงาที่อ่อนโยนที่สุดที่มี
Outro
ม่านหยุดไหว ดวงดาวค่อย ๆ เลือน
ลมหายใจฉันจางลงพร้อมคืน
ในห้องที่เคยลอยอยู่เหนือโลก
ฉันค่อย ๆ หลับ… แล้วฝันต่อไปเงียบ ๆ